Η κυβερνητική αποτυχία απέναντι στο δεύτερο κύμα και η απάντηση του λαού, του Δημήτρη Γαρδικλή

Αναδημοσιεύουμε άρθρο απο το kommon.gr. Ο Δημήτρης Γαρδικλης ειναι νοσηλευτης, γραμματεας του σωματείου εργαζομένων στο Ασκληπιείο Βούλας και μελος της γραμματείας της ΠΑΤΕΚ.


Η κυβερνητική αποτυχία απέναντι στο δεύτερο κύμα και η απάντηση του λαού, του Δημήτρη Γαρδικλή

Η κυβερνητική αποτυχία απέναντι στο δεύτερο κύμα και η απάντηση του λαού, του Δημήτρη Γαρδικλή

Το δεύτερο κύμα της πανδημίας είναι εδώ, όπως δείχνουν τα επιδημιολογικά στοιχεία. Τα περισσότερα (50%+) από τα 300 κρούσματα την ημέρα, είναι στην Αττική. Το αυξημένο ποσοστό στα τεστ που βγαίνουν θετικά, κυρίως δε τα διογκούμενα ποσοστά των νοσηλευόμενων, των διασωληνομένων και των συμπολιτών μας που χάνουν τη μάχη, πιέζουν ασφυκτικά το ΕΣΥ, που είναι υποστελεχομένο και με ανεπαρκείς υποδομές, εξαιτίας των διαχρονικών πολιτικών απαξίωσής του και προμηνύουν ένα πολύ δύσκολο φθινόπωρο και χειμώνα.

Στο πρώτο κύμα της πανδημίας ο λαός μας, παρά το τεράστιο κόστος από το lock down που επιβλήθηκε, τήρησε τα υγειονομικά μέτρα δίνοντας υπερπολύτιμο χρόνο στην κυβέρνηση για να ενισχυθεί αποφασιστικά το σύστημα υγείας ώστε να προστατευτεί από το δεύτερο και χειρότερο όπως δείχνουν τα πράγματα κύμα.

Η κυβέρνηση, αντί να εκμεταλλευτεί αυτό το χρονικό παράθυρο και να ενισχύσει με χιλιάδες μόνιμες προσλήψεις και μονιμοποίηση των συμβασιούχων το ΕΣΥ ώστε να καλυφθούν τουλάχιστον τα οργανικά κενά που ανέρχονται στις 35.000, αντί να στελεχώσει με προσωπικό την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας που αποτελεί σημείο κλειδί στην αντιμετώπιση της πανδημίας, αντί να αυξήσει τις ΜΕΘ στις 3.500, που συστήνει ο ΠΟΥ για κανονικές επιδημιολογικές συνθήκες, επέλεξε στον αντίποδα να κάνει ελάχιστες προσλήψεις συμβασιούχων γιατρών και υγειονομικών που δεν καλύπτουν ούτε τους αποχωρήσαντες της περσινής χρονιάς και μια πολύ μικρή αύξηση κλινών ΜΕΘ από τις 560 το πολύ σε 750.

Γιατί όμως δεν συνέβησαν όλα τα παραπάνω, απολύτως αναγκαία για την αντιμετώπιση της πανδημίας αλλά και την διαχρονική εξασφάλιση υψηλών προδιαγραφών υπηρεσιών υγείας στο λαό μας;

Η απάντηση βρίσκεται στην νεοφιλελεύθερη πολιτική που ασκείται, τις τελευταίες δεκαετίες, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς και αντιλαμβάνεται τα πάντα μέσα από την διάλυση του κράτους προνοίας, την ιδιωτικοποίηση των πάντων στο όνομα της καπιταλιστικής κερδοφορίας, την περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας και της κατάργησης δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών. Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση βλέποντας την πανδημία σαν μπίζνα, επέλεξε να διπλασιάσει την αποζημίωση στους κλινικάρχες για χρήση κλινών ΜΕΘ, για κοινά περιστατικά και όχι Covid19, από τα 800 στα 1600 ευρώ ημερησίως. Επέλεξε τις όποιες προσλήψεις στο ΕΣΥ να τις κάνει με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ώστε μετά την πανδημία, όσοι επιζήσουν από τους υγειονομικούς να βρεθούν στην ανεργία και να υπάρξει ο χώρος, λόγω αυξημένων αναγκών και ελλείψεων που αρνείται η κυβέρνηση να καλύψει, για τα περίφημα ΣΔΙΤ. Επέλεξε την λογική «βλέποντας και κάνοντας» και τρέχει μονίμως πίσω από την πανδημία αντί να προβλέπει και να προλαμβάνει. Στην ίδια λογική εντάσσεται και το άναρχο άνοιγμα του τουρισμού, χωρίς τεστ, για να μην στεναχωρηθούν τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα του κλάδου, με 100% πληρότητα στα αεροπλάνα και 80% στα πλοία.

Οικονομία στα τεστ με μοιραίο αποτέλεσμα να μην υπάρχει σαφής εικόνα της πανδημίας, συνωστισμός στα ΜΜΜ, ελλιπή μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, χωρίς τεστ και απαραίτητη αποστασιοποίηση, που εξηγούν τα πολλά κρούσματα σε μεγάλους εργασιακούς χώρους, καμία πρόνοια για δομές όπως γηροκομία, ψυχιατρικές δομές, φυλακές κ.λπ. Στοίβαγμα προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, βλέπε Μόρια και αλλού, με τις γνωστές συνέπιες. Επίσης, αύξηση του ορίου των παιδιών ανά τάξη με το άνοιγμα των σχολείων και λιγότεροι εκπαιδευτικοί από πέρυσι. Σε όλα αυτά προστίθεται και το φιάσκο με τις μάσκες με αποτέλεσμα να μοιραστούν στα παιδιά μάσκες αερόστατα!

Η κυβέρνηση λοιπόν επέλεξε αντί να πάρει ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας, να ρίξει το βάρος στην επικοινωνιακή της διαχείριση με δωράκια των 30 εκ. ευρώ στους καναλάρχες για να λιβανίζουν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό «Μωυσή». Όμως η κυβέρνηση ευθύνεται για την αναξιοπιστία των αναγκαίων μέτρων αυτοπροστασίας των πολιτών από την πανδημία, που προκαλούν οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί της όπως π.χ. α) η χρήση της μάσκας μπορεί να είναι και επικίνδυνη και στη συνέχεια η καθολική χρήση της είναι υποχρεωτική ως απολύτως ενδεδειγμένη για την αντιμετώπιση της πανδημίας, β) Όταν στις πλατείες είναι συνωστισμός πάνω από 9 άτομα ενώ στα ΜΜΜ γίνεται χαμός και γ) στα σχολεία έχεις τμήματα των 27 μαθητών για να μην πούμε για την θεία κοινωνία…

Τελικά μήπως ακούγεται σαν σύντομο ανέκδοτο η προσπάθεια τις κυβέρνησης να πάρει πειθαρχικά μέτρα ενάντια στο κίνημα του ανορθολογισμού των αρνητών της πανδημίας, της μάσκας κ.λπ. αφού με την ίδια την πολιτική της το γιγαντώνει; Τελικά τί άλλο μένει, μετά από αυτή την αλλοπρόσαλλη πολιτική, εκτός από τα οριζόντια μέτρα που στα νοσοκομεία σημαίνει κλείσιμο τις τακτικής λειτουργίας τους εις βάρος άλλων νοσημάτων και πιθανής αύξησης της θνησιμότητας που κανείς δεν μετρά, και ένα ακόμα καταστροφικό lock down για την «σωτηρία του λαού» που θα τον καταδικάσει στην ανεργία, την φτώχια και την ανέχεια; Τέλος, για να καλύψει η κυβέρνηση τις τεράστιες ανεπάρκειές της ανακαλύπτει την ατομική ευθύνη λέγοντας ότι φταίει ο απείθαρχος λαός που δεν εφαρμόζει τα μέτρα. Στο πρώτο κύμα δηλαδή που συγκρατήθηκε η πανδημία υπεύθυνη ήταν η πολιτική της αλλά τώρα που τα πράγματα ζορίζουν φταίνε οι νέοι και οι απείθαρχοι που δεν τηρούν τα μέτρα και συνωστίζονται.

Τι πρέπει να γίνει για να βγούμε από το αδιέξοδο; Πρέπει ο λαός να σώσει ξανά το λαό, μέσα από ένα πανυγειονομικό κίνημα που θα καταδεικνύει τις ελλείψεις και τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για την ανταπόκριση του ΕΣΥ στις αυξημένες ανάγκες και ένα παλλαϊκό, με ταξική ενότητα, κίνημα που θα απαιτεί το δικαίωμα του λαού για αξιοβίωτη ζωή με δικαιώματα, καθώς έχει αποδειχτεί σε παγκόσμιο επίπεδο ποια, πως η θνησιμότητα στα χαμηλά εισοδήματα είναι πολλαπλάσια, και με καθοριστικό το δικαίωμα της πρόσβασης για όλους σε ένα αποκλειστικά Δημόσιο Σύστημα Υγείας υψηλής ποιότητας.

Στην κατεύθυνση αυτή πρέπει να συγκεντρωθούν δυνάμεις του συνδικαλιστικού, εργατικού και λαϊκού κινήματος που θα προτάξουν:

Την άμεση πρόσληψη χιλιάδων μόνιμων γιατρών, υγειονομικών, εκπαιδευτικών, καθαριστριών και όποιας άλλη ειδικότητας χρειάζεται για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Καμία απόλυση συμβασιούχου από την υγεία. Αντίθετα, μονιμοποίησή τους τώρα.

Την επίταξη, χωρίς αποζημίωση, και ένταξη του σε ένα ενιαίο κρατικό σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας του ιδιωτικού τομέα Υγείας και Πρόνοιας.

Ακύρωση των σχεδίων ιδιωτικοποίησης τομέων της Υγείας – πρόνοιας με ταυτόχρονη ενίσχυσή τους.

Κλείσιμο στρατοπέδων συγκέντρωσης για πρόσφυγες και μετανάστες και εξασφάλιση μιας κανονικής ζωής που θα μπορούν να τηρηθούν τα υγειονομικά μέτρα.

Τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής προστασίας σε χώρους δουλειάς και κλειστές δομές όπως φυλακές, οίκοι ευγηρίας, ψυχιατρικές δομές κ.λπ.

Πολλά τεστ στην κοινότητα και στους χώρους δουλειάς, στους υγειονομικούς πολύ περισσότερα σε συχνή βάση.

Ολιγομελή τμήματα στα σχολεία και μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών.

Φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου υπέρ της εργασίας και της υγειονομικής θωράκισης.

Την προστασία του περιβάλλοντος ώστε να αποφευχθούν επόμενες και ίσως χειρότερες πανδημίες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s