ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Είναι ψευδεπίγραφος, προσχηματικός,

Το  Υπουργείο Παιδείας “διεξάγει” έναν ακόμη εθνικό διάλογο για την Παιδεία,  με  τον οποίο διατυμπανίζει υψηλούς στόχους για την εκπαίδευση. Η ιστορία των εθνικών διαλόγων στην
ελληνική εκπαίδευση βρίθουν από προσπάθειες επιβολής βαθιά νεοσυντηρητικών επιλογών και συνάμα ανάσχεσης της δυναμικής και των αγώνων του εκπαιδευτικού κινήματος. Όλους τους μέχρι τώρα στημένους και προσχηματικούς διαλόγους ακολούθησαν προαποφασισμένες αντιεκπαιδευτικές επιλογές, ενώ οι «διάλογοι» δεν ασχολήθηκαν ποτέ με τα πραγματικά προβλήματα του σχολείου, προβλήματα που οι νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές πολιτικές που ακολουθήθηκαν από το 2010 και μετά, τα έκαναν πολύ χειρότερα.

Συνεχίζοντας στον ίδιο μνημονιακό δρόμο, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έχει να εκτελέσει
συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την εκπαίδευση, απέναντι στην τρόικα και τους δανειστές, που
περιγράφονται αναλυτικά στο τρίτο Μνημόνιο. Άλλωστε, γνωρίζουμε όλοι πως ένας κύκλος της μνημονιακής πολιτικής της προηγούμενης περιόδου, ο κύκλος της αξιολόγησης (ΠΔ 152/13) και της αυτοαξιολόγησης (Ν.4142/13), έκλεισε με ήττα για τους εμπνευστές της. Κι έτσι, ένας  καινούργιος κύκλος σήμερα επιχειρείται να ανοίξει από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Η δέσμευση της κυβέρνησης ότι η έκθεση του ΟΟΣΑ του 2011 θα είναι οδηγός για εκπαιδευτικές αλλαγές, μέχρι την άνοιξη του 2016, κυοφορεί σοβαρές αρνητικές εξελίξεις στο εκπαιδευτικό σύστημα όπως την αξιολόγηση των σχολείων βάσει της λεγόμενης «αποδοτικότητας» που θα οδηγήσει στην κατηγοριοποίησή τους, όσο και στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, όπως την αύξηση του ωραρίου στις 25 ώρες για όλους στην ΠΕ και την επαναφορά
Με στόχο τη «νομιμοποίηση» αυτών των αντιδραστικών αλλαγών, που δεν κατάφεραν να
δρομολογήσουν προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και Υπουργοί, επειδή συνάντησαν την ηρωϊκή αντίσταση του εκπαιδευτικού κινήματος, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας βαδίζει πάνω στα βήματα των προκατόχων της: Εξήγγειλε άλλον ένα διάλογο για την εκπαίδευση, απόλυτα προσχηματικό, ξεκαθαρίζοντας από την αρχή πως το μνημονιακό πλαίσιο των περικοπών και το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο της της έκθεσης του ΟΟΣΑ, αποτελούν τον οδικό χάρτη της για τη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής. Με βάση τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί, η κυβέρνηση θα νομοθετήσει και θα εκπονήσει «εκπαιδευτικό σχέδιο δράσης» το αργότερο έως τον Μάιο του 2016, για να τεθεί σε ισχύ το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017. Τα στενά χρονικά όρια των μνημονιακών δεσμεύσεων και των προειλημμένων αποφάσεων, έγιναν και χρονικά όρια του διαλόγου, που θα τελειώσει τον Απρίλιο του 2016. Τέτοια σύμπτωση; Ή το Υπουργείο δεν κρατά ούτε τα προσχήματα στην κοροϊδία του εκπαιδευτικού κόσμου;
Αν και είναι σαφές το πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο των αλλαγών που δεσμεύει την κυβέρνηση, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δεν είναι καθόλου φειδωλή σε διακηρύξεις, που δεν στοιχίζουν
τίποτα και εύκολα θα ξεχαστούν. Σύμφωνα με τον Ν. Φίλη στην εναρκτήρια ομιλία του για τον εθνικό
διάλογο, «δεν θα βγούμε από την κρίση, εάν δεν ιεραρχήσουμε ως προτεραιότητα τη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και ευρύτερα την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους». Την ίδια ώρα που ο κ. Φίλης μιλά για «ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους» η κυβέρνησή του με τη συνολικότερη πολιτική της τσακίζει οποιοδήποτε ψήγμα κοινωνικού κράτους και θεσμοθετεί έναν κοινωνικό μεσαίωνα φτώχειας και εξαθλίωσης. Δεν μπορείς να διακηρύττεις ως στόχο της μεταρρύθμισης τη »δημοκρατική αξίωση για ισότητα μέσω του σχολείου.» έχοντας ως οδηγό στην εκπαιδευτική πολιτική σου τον Ο.Ο.Σ.Α και τις εκθέσεις του. Εκθέσεις που εκφράζουν σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική, επιζητούν τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος με βάση τα επιχειρηματικά πρότυπα, επιδιώκουν εμπορευματοποίηση της γνώσης και προτείνουν σκληρά συστήματα αξιολόγησης για την ταξική επιλογή των μαθητών και τη χειραγώγηση των εκπαιδευτικών. Την ίδια ώρα που ο  Υπουργός διακήρυττε ότι η «νεοφιλελεύθερη ιδεολογία για το σχολείο σταμάτησε την προωθητική δύναμη των μεταρρυθμίσεων», πολύ θα ήθελε να ξεχάσουμε  ότι ο Πρωθυπουργός πολλούς μήνες πριν επιζητούσε και επιζητεί τις συμβουλές των αρχιτεκτόνων αυτής της πολιτικής, στη συνάντησή του με  τον γενικό Γραμματέα του Ο.Ο.Σ.Α, ενώ ο βουλευτής του κόμματός του Α.Τριανταφυλλίδης  με άρθρο του στην επίσημη κομματική εφημερίδα πήγε πολλά βήματα μπροστά: μας θύμισε λεπτομερώς το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Μάργκαρετ Θάτσερ με τα δίδακτρα στα δημόσια σχολεία  και το πρότεινε για εφαρμογή στην ελληνική πραγματικότητα.
Το κείμενο διαλόγου των δώδεκα αξόνων, που αναφέρεται στα οικονομικά της εκπαίδευσης, κάνει λόγο για διαφορετικά χρηματοδοτικά σχήματα και για δυνατότητες μείωσης των εξόδων. Πρόκειται για εγκατάλειψη του αιτήματος για δημόσια χρηματοδότηση και προσπάθεια εισαγωγής ιδιωτικής
χρηματοδότησης κατά τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα, δηλ. χρηματοδοτικά σχήματα που θα σηματοδοτούν εμπορευματοποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και νομιμοποίηση των πολιτικών της λιτότητας στην εκπαίδευση. Μήπως όμως δεν είναι σαφή είναι και τα δείγματα των προθέσεων που αποκαλύπτει διαρκώς το Υπουργείο Παιδείας από την αρχή της χρονιάς με την πολιτική της αδιοριστίας, τα χιλιάδες κενά, την συρρίκνωση και εγκατάλειψη εκπαιδευτικών δομών (ειδική αγωγή, Τ.Ε. Π.Σ, ολοήμερο), την  κατασυκοφάντηση των μάχιμων εκπαιδευτικών ως υπαίτιων για τα κενά, τις «πλεονάζουσες ώρες», την κατάργηση των τμημάτων ένταξης με την τελευταία τροπολογία, την αναστάτωση των σχολείων και των ωρολογίων προγραμμάτων, την επιχείρηση υποχρεωτικών μετακινήσεων εκπαιδευτικών, που σχεδιάζουν Υπουργείο-Δντές Εκπαίδευσης-Σχολικοί Σύμβουλοι;

Kριτήριο δηλαδή για μας, για το τι είναι και που στοχεύει ο Εθνικός και Κοινωνικός Διάλογος είναι η ίδια η πολιτική και οι επιλογές της κυβέρνησης. Πολιτική και επιλογές που έχουν να κάνουν με
συνέχιση των προηγούμενων καταστροφικών πολιτικών και όχι με ρήξη και ανατροπή μ’ αυτές. Τον διάλογο αυτό που υλοποιεί το Υπουργείο Παιδείας δεν τον έχουμε ανάγκη ως κίνημα για να προωθήσουμε τις θέσεις μας και τα αιτήματά μας. Είναι ψευδεπίγραφος, προσχηματικός, στοχεύει σε αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Δε συμμετέχουμε σε αυτόν, δεν τον νομιμοποιούμε !

Τη μάχη για να μην περάσουν οι αντιδραστικές αλλαγές θα τη δώσουμε και πάλι στους δρόμους, στους συλλόγους διδασκόντων, στα σχολεία  και τις σχολικές τάξεις. Δεν θα συναινέσουμε  και δεν θα
υποχωρήσουμε! Όπως και στο πρόσφατο παρελθόν, που συσπειρωμένοι, μπλοκάραμε
αντιεκπαιδευτικά μέτρα και πολιτικές, έτσι και τώρα θα δώσουμε τη μάχη για τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των παιδιών, το δημοκρατικό δημόσιο δωρεάν σχολείο των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών και την εργασιακή αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών, απέναντι στο νεοφιλελεύθερο μνημονικό κύμα Κυβέρνησης ΕΕ-ΔΝΤ, που τα απειλεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s