ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤ.ΠΑΤΕΚ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Μάρτης   2012

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ 2Ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ «ΚΟΥΡΕΜΑ» ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

 Η ψήφιση στις 14/2/2012 του νέου μνημονίου από την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ/Ν.Δ., παρά τις μεγάλες κινητοποιήσεις και την απώλεια 43 βουλευτών από το μπλοκ των δυνάμεων του μνημονίου, δημιουργεί νέα δεδομένα στην σημερινή περίοδο. Μάλιστα η επιτυχής για τους σχεδιασμούς τους ολοκλήρωση της διαδικασίας κουρέματος του χρέους, καθιστά ακόμα πιο βέβαιο το γεγονός πως στην σημερινή περίοδο η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι της χώρας μας συνολικότερα, θα έρθουν μπροστά σε ακόμα μεγαλύτερα και πιο επώδυνα προβλήματα και διλήμματα σε όλα τα πεδία της εργασίας, της οικονομίας, της πολιτικής και της ιδεολογίας.

Όπως είχαμε εκτιμήσει σε προηγούμενες συνελεύσεις μας, μέσα στην παγκόσμια οικονομική κρίση, την όξυνση των ανταγωνισμών των οικονομικών κέντρων και της εκδήλωσης των συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης στην χώρα μας, η  αστική τάξη επέλεξε να μας οδηγήσει   στην τρόικα και στο ΔΝΤ όχι  για τους λόγους που προέταξε (Χρέους και Ελλειμμάτων) και στους οποίους μάλιστα προσπάθησε να προσδώσει εθνική-πατριωτική διάσταση, αλλά κυρίως για την  διατήρηση της θέσης της στον διεθνή καταμερισμό με συντριβή του μεταπολιτευτικού κράτους με ότι αυτό περιελάμβανε. (Ο λόγος χρέους προς το ΑΕΠ όταν μπήκαμε στην ΟΝΕ ήτανε 100% και όταν προσφύγαμε στην τρόικα, στο 115%). Την  επιλογή της να προσφύγει στην τρόικα, εκτός της συμμετοχής μας στην ευρωζώνη, υπαγόρευσαν και οι δικές της ανάγκες προκειμένου να διευκολυνθεί η επίθεσή της στα εργατικά δικαιώματα. Εξ άλλου η προσφυγή στους ξένους αποτελεί συνήθη πρακτική της. Φυσικά και οι τελευταίοι δεν αφήνουν αναξιοποίητες τέτοιες ευκαιρίες. Όχι μόνο καθιστούν την χώρα μας δοκιμαστικό εργαστήρι αντιμετώπισης παρόμοιων προβλημάτων, αλλά προσπαθούν να κερδίσουν περισσότερα από αυτή την προσφυγή. Η εμφανής απώλεια στοιχείων της εθνικής μας κυριαρχίας, δεν πρέπει να μας οδηγούν και στο άλλο άκρο της κατακτημένης χώρας, γεγονός που συγκαλύπτει τις ευθύνες της δικής μας αστικής τάξης και του πολιτικού της κατεστημένου. Είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική η δήθεν αντίθεση ΣΕΒ και Επαγγελματοβιοτεχνών στην κατάργηση των ΣΣΕ, στην διάλυση των οποίων πρωτοστατούν την επόμενη μέρα. Τραπεζίτες, Βιομήχανοι, Εφοπλιστές, Ιδιοκτήτες ΜΜΕ,  μαζί με την τρόικα και δια μέσου της τρόικα, οδήγησαν σήμερα αμέσως ή εμμέσως στην: 

  • Εσωτερική υποτίμηση της εργατικής δύναμης κατά 40% και πλέον,
  • Πλήρη διάλυση των κατακτημένων δικαιωμάτων της από το 1974 τα οποία μάλιστα καλείται το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα να επαναδιαπραγματευθεί με τον κίνδυνο της άμεσης  απόλυσης  χωρίς καν αποζημίωση,
  • Πρωτοφανή ανεργία που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο και το 20%,
  • Ύφεση του 7% που προβλέπεται να συνεχισθεί και τα επόμενα χρόνια,
  • Οικονομική εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων των εργαζομένων με τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων και τα συνεχή  φορολογικά χαράτσια,
  • Αποδιάρθρωση των κοινωνικού κράτους και των θεσμών κοινωνικής παρέμβασης (Εργατική εστία, ΟΕΚ),
  • Μείωση των δαπανών Παιδείας και Υγείας,  νοσηλείας και φαρμάκων, κ.ά,

Ενώ νέα πακέτα μέτρων θα έρθουν όπως και οι ίδιοι ομολογούν μετά τις εκλογές.

Σε μια εποχή που η ζωή των δημιουργών του πλούτου μπορούσε να βελτιώνεται διαρκώς, ως αποτέλεσμα των τεράστιων επιστημονικών και τεχνολογικών επιτευγμάτων, τα στενά πλαίσια των καπιταλιστικών εργασιακών σχέσεων και του κέρδους, οδηγούν στην εξαθλίωση και την σύγχρονη βαρβαρότητα. 

Η περίοδος για την αποκατάσταση όρων  σχετικής σταθεροποίησης του συστήματος σε επίπεδο οικονομίας και πολιτικής θα είναι μακρύς. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα έχει τον χρόνο να αφήσει για αύριο αυτά που απαιτούνται σήμερα, το αντίθετο.   Σήμερα στην ώρα της καθημερινής μάχης στους χώρους δουλειάς και στα κοινωνικά πεδία ενάντια στα παλιά και νέα μνημόνια και τις εργοδοτικές επιθέσεις που θα πολλαπλασιασθούν, απαιτείται  να απαντηθούν και να λυθούν  ερωτήματα και προβλήματα που καθηλώνουν τους αγώνες μας και την κοινωνική οργή σε αναποτελεσματικά προς το παρόν πλαίσια. Η σημερινή περίοδος είναι περίοδος έντονης κινητικότητας και διεργασιών μέσα στο κίνημα που αναζητούν την διαμόρφωση νέων συσχετισμών στα συνδικάτα και στην πολιτική εκπροσώπηση.

Οι πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις του συστήματος, μέσα στις δυσκολίες και τους κινδύνους που διαμορφώνουν και για αυτές τα νέα δεδομένα της πολύπλευρης κρίσης, οργανώνουν με σχετική επιτυχία μέχρι τώρα την συντονισμένη ιδεολογική τους παρέμβαση. Μια παρέμβαση που κατατείνει στην απειλή και τον εκφοβισμό της δήθεν καταστροφής που ελλοχεύει στην αποτυχία του προγράμματός της, αυτό της επιλεγμένης χρεωκοπίας εντός του ευρώ που ακολουθεί. Ταυτόχρονα η διάσπαση της εργατικής τάξης και των εργαζομένων που αντικειμενικά υπάρχει, αλλά καλλιεργείται συστηματικά με στόχο να δυναμώνει  στο επόμενο διάστημα ανάμεσα σε μόνιμους, έκτακτους, σταθερής ή ελαστικής εργασίας, με κλαδικές, επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις, σε άνεργους, αλλοδαπούς ή έλληνες κ. ο. κ.  Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να ξεπερασθεί με μόνο συνδετικό στοιχείο την άρνηση και την δυσαρέσκεια στην αστική πολιτική των μνημονίων και της τρόικα.

Οι δυνάμεις του συστήματος μέχρι στιγμής πετυχαίνουν νίκες, αφού νομοθετούν και εφαρμόζουν πρωτοφανούς αγριότητας μέτρα, με καταστολή, βία, προβοκάτσια και τρομοκρατία απέναντι στο εργατικό κίνημα και την αναστολή ουσιαστικά άρθρων του συντάγματος για την επιβολή αυτών των αντιλαϊκών μέτρων. Το τίμημα όμως που καταβάλλεται για αυτές απέναντι στην οργή και τον θυμό της κοινωνίας είναι μεγάλο. Πρώτο δείγμα οι αγώνες που ξεσπούν σε δεκάδες χώρους δουλειάς (Χαλυβουργία, ALTER, Ελευθεροτυπία, Coca-Cola,κλπ), η οργάνωση της ανυπακοής στις μέσα από τις επιτροπές ενάντια στα χαράτσια, τα διόδια, τα λαϊκά ξεσπάσματα στις περιπτώσεις ειδικών αποφάσεων στην Βουλή που συγκεντρώνουν ένα ρεύμα  εκατοντάδων χιλιάδων απεργών, λαού και εργαζομένων με ορατά τα στοιχεία του αυθορμητισμού, της οργής και του κοινωνικού μίσους. Ειδικά η 12η Φλεβάρη αποτέλεσε ποιοτική τομή σε αυτή τη κατεύθυνση, ενίσχυσε την διαλυτική κατάσταση των αστικών πολιτικών κομμάτων και την φθορά του δικομματισμού. Η μετατροπή αυτού του πρωτοφανούς μεταπολιτευτικά ρεύματος,  σε συντονισμένη δύναμη οργανωμένης και συνειδητής προγραμματικής διεκδίκησης, είναι σήμερα το μεγάλο στοίχημα για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Η απουσία συγκροτημένης εργατικής προγραμματικής απάντησης με προοπτική, που θα στηρίζεται σε ένα πλειοψηφικό ρεύμα των δυνάμεων της αριστεράς, αντικειμενικά καθηλώνει τις διαθέσεις των εργαζομένων και του λαού μας. Ενώ στις κινητοποιήσεις αλλά και στις κάθε λογής δημοσκοπήσεις, καταγράφεται η αποστροφή του κόσμου στον δικομματισμό και η διάθεση αναζήτησης διαφορετικής διεξόδου, αυτή δεν τροφοδοτείται από βήματα ενότητας και συντονισμού της πολιτικής πρωτοπορίας.

Αυτό έχει αρνητικά αποτελέσματα και αρνητική επίδραση στο δυνάμωμα της αγωνιστικής πίστης και της αγωνιστικής αυτοπεποίθησης των εργαζομένων  συνολικά. Απαιτείται επειγόντως ένα πρόγραμμα εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων στην εποχή μας για την κατάκτηση μιας νέας ταξικής ενότητας και  την συγκέντρωση εργατικών δυνάμεων σε όλους τους χώρους και κλάδους τοπικά και πανελλαδικά,  για την αγωνιστική προβολή και διεκδίκησή του.

 

Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Μέσα σε συνθήκες γενικευμένης αποδοκιμασίας της συγκυβέρνησης και της τρόικα πρέπει να είμαστε έτοιμοι, με γραμμή ενότητας, να συσπειρώσουμε δυνάμεις, να υπερβούμε τις διαιρέσεις και να συμβάλλουμε σε ένα μέτωπο ανατροπής της επίθεσης και νίκης των αγώνων.

Η περίοδος της ύφεσης και της ανεργίας θα είναι μακρά. Από αυτήν  δεν προβλέπεται να βγούμε στην καλύτερη περίπτωση πριν από μερικά χρόνια. Στην διάρκειά της θα αυξηθούν και άλλο οι οικογένειες εργαζομένων που στους κόλπους τους δεν θα έχουν έστω και ένα εργαζόμενο μέλος.(Σήμερα αυτές υπολογίζονται σε πάνω από 500.000 χιλιάδες).  Όμως, η χειροτέρευση της ζωής των εργαζομένων, δεν πρέπει να θεωρούμε ότι θα οδηγήσει αυτόματα στην ανατροπή της πολιτικής, σε αλλαγή συνειδήσεων και στράτευση στους αγώνες. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάκαμψη και τη νίκη των εργατικών αγώνων είναι:

Α. Να χτιστεί μια νέα ταξική ενότητα γύρω από ένα εργατικό πρόγραμμα

Απέναντι στη τρομοκρατία που επιβάλλει η εργοδοσία, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις και η τρόικα, μπορούμε να αντιπαραθέσουμε τη δική μας εργατική διέξοδο-πρόγραμμα. Η διέξοδος αυτή δε θα βασίζεται μόνο στην απόκρουση – ανατροπή της αντεργατικής καταιγίδας, αλλά θα θέτει επί τάπητος τη δυνατότητα να νικήσουμε τώρα, να τους ανατρέψουμε σήμερα,  διεκδικώντας τις δυνατότητες της εποχής για την εκπλήρωση των σύγχρονων αναγκών των εργαζόμενων.

Με βάση τις συζητήσεις που έχουν γίνει και τις παρεμβάσεις στους μέχρι τώρα αγώνες, προτείνουμε, το παρακάτω πλαίσιο προγράμματος να συνδιαμορφωθεί και να συμπληρωθεί, μέσα από συζητήσεις , παρεμβάσεις και παρατηρήσεις.  Αυτή θα είναι μια πρώτη ουσιαστική συμβολή στην διαμόρφωση τελικά ενός εργατικού προγράμματος από την σκοπιά των αναγκών της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας και των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων.

ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ 

  • Άμεση αναδιανομή του πλούτου, για να στηριχτούν τα φτωχά εργατικά νοικοκυριά και οι άνεργοι.  Αύξηση των μισθών, ενιαία εργασιακά δικαιώματα ενάντια στους διαχωρισμούς δημόσιου και ιδιωτικού. Απαλλαγή από κάθε μορφής φορολογίας των ανέργων και των χαμηλόμισθων, μείωση της φορολογίας μισθωτών και συνταξιούχων, της μεσαίας και φτωχής αγροτιάς.
  • Μείωση του εργάσιμου χρόνου στις 35 ώρες με προοπτική το 30ωρο, χωρίς μείωση των αποδοχών. Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής απασχόλησης.
  • Μείωση σε χαμηλότερο ποσοστό του σημερινού συντελεστή ΦΠΑ για τα είδη καθημερινής διατροφής και διαβίωσης, αύξηση του ΦΠΑ σε είδη υπερπολυτελούς διαβίωσης.

ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ – ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ 

  • Ποιοτική αναβάθμιση των παρεχόμενων δωρεάν και δημόσια, υπηρεσιών Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Κατοχύρωση ασφαλιστικών δικαιωμάτων για όλους.
  •  Ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων και κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα των τομέων ενέργειας, ύδρευσης, μεταφορών και δικτύων.
  • Αύξηση της φορολογίας των κερδών του κεφαλαίου και της μεγάλης ακίνητης και εκκλησιαστικής περιουσίας.
  • Κατάσχεση του αδήλωτου και εξαχθέντος στο εξωτερικό κάθε μορφής πλούτου, φορολογία των καταθέσεων στις τράπεζες  του εξωτερικού. Χτύπημα της φοροδιαφυγής και της λαθρεμπορίας. Κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας των επιχειρήσεων και των εργοδοτών που δεν πληρώνουν εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, ΦΠΑ και εφορία.
  •  Έλεγχος και κατάσχεση υπέρ του Δημοσίου όλων των αδικαιολόγητων καταθέσεων με βάση τις ήδη κατατεθειμένες φορολογικές δηλώσεις.
  • Άμεση απόσυρση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων από εκστρατευτικές αποστολές εκτός συνόρων, μείωση των πολεμικών δαπανών.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ.

  • Στάση πληρωμών, διαγραφή του χρέους, απόδοση αστικών και ποινικών ευθυνών για τους υπεύθυνους της δημιουργίας του.
  • Ακύρωση-κατάργηση των μνημονίων και των οργάνων εποπτείας της εφαρμογής τους.
  • Εθνικοποίηση του Τραπεζικού Συστήματος με εργατικό λαϊκό έλεγχο. Αυστηρός έλεγχος των κεφαλαιακών ροών.
  • Λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών σε τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα, σταδιακή εθνικοποίηση όλης της οικονομικής σφαίρας που έχει σχέση με τις συνθήκες ζωής, ασφάλισης, υγείας και παιδείας των εργαζομένων και την αναδιοργάνωση της παραγωγής σε κρίσιμους κλάδους (π.χ. ενέργεια, μεταφορές, επικοινωνίες κτλ).
  • Αναζωογόνησης της υπαίθρου και της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής.
  • Αξιοποίηση προς όφελος του λαού μας των υπέργειων και υπόγειων πλουτοπαραγωγικών πηγών.
  • Δημοκρατικά δικαιώματα, θέσπιση εργατικού ελέγχου σε όλες τις επιχειρήσεις.
  • Απαγκίστρωση από την Ε.Ε. και το πολιτικοστρατιωτικό μπλοκ του ΝΑΤΟ, έξοδο από κάθε ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση.

Με οδηγό λοιπόν ένα επεξεργασμένο με τη συμμετοχή όλων εργατικό πρόγραμμα, πρέπει να δράσουμε μέσα στους χώρους εργασίας, ώστε αυτό να υιοθετηθεί και να γίνει υπόθεση της ίδιας της εργαζόμενης  κοινωνικής πλειοψηφίας.  

Όλα τα παραπάνω πραγματοποιούνται συγχρόνως με την σχεδιασμένη και οργανωμένη παρέμβασή μας,  στην νέα πραγματικότητα που προδιέγραψε το μνημόνιο. Για την υπογραφή ΣΣΕ στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς. Την αποφυγή της μετατροπής τους σε ατομικές συμβάσεις και την απόκρουση της πολιτικής τους που θέλουν να μεταφέρουν σε όλους τους κλάδους και τους χώρους  την εσωτερική υποτίμηση της εργατικής δύναμης που αντικειμενικά προσδιόρισαν με την μείωση των  κλιμακίων των κατώτατων μισθών. Η μάχη αυτή δεν θα είναι καθόλου εύκολη κάτω και από την δαμόκλεια σπάθη των απολύσεων και της ανεργίας και πρέπει να οργανωθεί προσεκτικά και σχεδιασμένα. Πρέπει ταυτόχρονα, να συμβάλλουμε να αναπτυχθεί κίνημα κατά της ανεργίας με επιτροπές ανέργων σε κλάδους και γειτονιές, προβάλλοντας και στηρίζοντας ένα διεκδικητικό πλαίσιο για αύξηση των επιδομάτων ανεργίας μέχρι να βρουν  δουλειά. Πλήρη, ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση σε όλο το φάσμα κοινωνικών υπηρεσιών.   Πάγωμα και σταδιακό κούρεμα των δανείων σύμφωνα με την πραγματική οικογενειακή κατάσταση του ανέργου, αύξηση των δημόσιων επενδύσεων σε έργα ενεργούς αύξησης της απασχόλησης.

Ενισχύουμε  την δράση μας στις γειτονιές ενάντια στα χαράτσια και κατά της ακρίβειας των προϊόντων,  στηρίζουμε ενεργά τις πρωτοβουλίες για ανασυγκρότηση του κινήματος συνταξιούχων.

Επιπλέον, για μια πιο ολοκληρωμένη συζήτηση και παρέμβαση μας την επόμενη περίοδο πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στην συγκρότηση ομάδας δουλειάς που το ταχύτερο θα είναι σε θέση να διατυπώσει και να προβάλει μια  «Διακήρυξη Εργατικών Δικαιωμάτων». Πρέπει να θεμελιώσουμε  εκ νέου την ιδεολογική βάση της άμεσης εργατικής πάλης με την προοπτική της εργατικής χειραφέτησης, την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς, την ανατροπή της σχέσης κερδών –μισθών  στην εποχή μας. Να ξαναμιλήσουμε τώρα για τον χρόνο εργασίας, για την κοινωνία της πλήρους δημιουργικής απασχόλησης, τον ελεύθερο χρόνο και τον αναγκαίο εργατικό πολιτισμό. Να αντιπαραθέσουμε σήμερα και μέσα στην μάχη απέναντι στο λεγόμενο Διευθυντικό Δικαίωμα, τα ζητήματα της δημοκρατικής συμμετοχής και του εργατικού ελέγχου των επιχειρήσεων, αλλά και του ελέγχου, της κριτικής και της άμεσης ανακλητότητας των εργατικών εκπροσώπων.

Β. Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ Σ.Κ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ  ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ 

Στις νέες συνθήκες γίνεται πλέον κοινή πεποίθηση πως πολλά πρέπει να αλλάξουν στο εσωτερικό του σημερινού εργατικού σ. κ., στην μορφή και το περιεχόμενο. Ταυτόχρονα, μαζί με την κρίση του αστικού κοινοβουλευτικού  πολιτικού συστήματος διαμεσολάβησης και την εμφανή προσπάθεια προσαρμογής του στις νέες συνθήκες, που πραγματοποιείται από τις δυνάμεις του συστήματος και αντανακλάται αυτό σε όλα σχεδόν τα κόμματα κυρίως όμως τα αστικά, έχουμε σαφή μετάδοση της κρίσης και στην προέκταση αυτών στις εργατικές οργανώσεις. Στα σωματεία, στις ομοσπονδίες και στις υπερκείμενες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Ο παραταξιακός κομματικός συνδικαλισμός που διαμεσολαβούσε μεταφέροντας στα συνδικάτα την αστική κοινοβουλευτική σκηνή της μεταπολίτευσης, είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με τις ανάγκες των εργαζομένων, έχει απαξιωθεί στην συνείδηση μεγάλων τμημάτων της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Μαζί με τον κίνδυνο που δημιουργείται, η κρίση σε συνδυασμό με την αναποτελεσματικότητα των συνδικάτων να δημιουργήσουν συνθήκες συνδικαλιστικής ερήμου, δημιουργούνται προϋποθέσεις υπέρ μιας νέας ανεξάρτητης ταξικής εργατικής ενότητας των ίδιων των αναγκών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και όχι αυτών των εργοδοτών και  των αστικών κομμάτων ή εκείνων των τμημάτων της αριστεράς που αρκούνται στην μετατροπή και μόνο της δυσαρέσκειας σε κομματική προτίμηση και εκλογική ψήφο.

Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κριτές των πάντων, ούτε να αποποιηθούμε των δικών μας ευθυνών, σήμερα πρέπει να ανοίξουμε ένα μεγάλο διάλογο μέσω του SITE της κίνησής μας για την ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.  Να μιλήσουμε καθαρά για όλα εκείνα που σήμερα έχουν φανεί και επιβεβαιωθεί στην ζωή ως βασικές αδυναμίες και εμπόδια, που δεν επέτρεψαν στο σημερινό εργατικό σ.κ. σε οποιαδήποτε εκδοχή του (γραφειοκρατικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ ή  κομματικά περιχαρακωμένος του ΠΑΜΕ), να πετύχει έστω και επί μέρους νίκες.

1)     Αναζωογόνηση των υπαρκτών συνδικάτων με νέο περιεχόμενο και άλλη λειτουργία, συνελεύσεις , άμεση εκπροσώπηση, έλεγχος

2)     Δημιουργία νέων σωματείων. Συμβολή . Μεγάλοι χώροι δουλειάς.

3)     Συντονισμός των σωματείων και σε επιμέρους και σε πανελλαδικό επίπεδο. Δημοκρατική συγκρότηση – εκπροσώπηση με όργανα. Σπάσιμο διαχωρισμών σε δημόσιο – ιδιωτικό σε β’-γ’ βάθμιο επίπεδο. Ενοποίηση συνδικάτων σε κοινό εργασιακό χώρο ή κλάδο, σε κοινά εργατικά κέντρα όλων των εργαζόμενων σε γεωγραφικό τομέα.

Στην σημερινή εποχή κατανοείται όλο και πιο πολύ και από ευρύτερες δυνάμεις και χώρους εργαζομένων, η ανάγκη μαζικής πανελλαδικής ανεξάρτητης Κίνησης. Έχουμε λοιπόν χρέος να απευθυνθούμε με θάρρος και πίστη προς όλους εκείνους και όλες τις δυνάμεις που αναζητούν και θέλουν μια τέτοια προοπτική  να την βαδίσουμε από κοινού.

Η ενίσχυση της κίνησής μας ως μιας πραγματικά ανεξάρτητης ταξικής εργατικής κίνησης με συγκροτημένη παρουσία σε χώρους και κλάδους στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις που μπορούμε, είναι αναγκαία προϋπόθεση για να συμβάλλουμε αποτελεσματικά στην δημιουργία της νέας ταξικής ενότητας στην εποχή μας, ως αποφασιστικής προϋπόθεσης αποτελεσματικών και νικηφόρων αγώνων της τάξης μας. Προς την κατεύθυνση αυτή είναι αναγκαία η συγκρότηση συγκεκριμένων ομάδων δουλειάς της κίνησής μας τόσο για την αξιοποίηση στο έπακρο του Site που έχουμε, όσο και για την μελέτη των προβλημάτων και την προετοιμασία της Διακήρυξης των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων της εποχής μας.

Όσο θα προχωρούν τα παραπάνω θα καταστούμε ικανοί  να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε, την ενοποίησή μας σε Πανελλαδικό επίπεδο. Στις νέες συνθήκες, απαιτούνται  γενναία βήματα και πρωτοπόρα συνεισφορά και δράση όλων μας, ειδικότερα των νέων συντρόφων και συναγωνιστών μας.

 

ΜΑΡΤΗΣ 2012

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s