ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Αθήνα, Ιούνιος 2006

Η σύγκληση του Πανελλαδικού Συμβουλίου το Σάββατο 3/06/06, για πρώτη φορά μετά την Πανελλαδική Ολομέλεια τον Δεκέμβρη του 2005, είναι ένα ακόμα σημαντικό βήμα, που φιλοδοξεί να συμβάλει στην καλύτερη ενοποίηση των αντιλήψεών μας και της δράσης μας, απαραίτητο στοιχείο για το νέο άλμα που πρέπει να κάνουμε, εν όψει της νέας Πανελλαδικής Ολομέλειας τον ερχόμενο Δεκέμβρη.

Η ανταλλαγή της πείρας που προκύπτει, από την παρουσία και συμβολή μας στα γεγονότα μέσα στο εργατικό κίνημα μετά την Πανελλαδική, αλλά και η αναφορά μας σε αυτά που θα μπορούσαμε, με πλήρη επίγνωση των δυνατοτήτων μας, να κάνουμε και δεν κάναμε, θα μας βοηθήσουν στον καλύτερο προγραμματισμό και οργάνωση της προσφοράς μας.

Με την Πανελλαδική Ολομέλειά μας τον Δεκέμβρη, κατακτήσαμε ένα πρώτο απαραίτητο και θεμελιακό βήμα μιας ουσιαστικής πολιτικοσυνδικαλιστικής ενοποίησης, πάνω σε κοινά αποδεκτές και κοινά επεξεργασμένες θέσεις για την εποχή μας και την αναγκαία ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος σε αντιστοίχηση με αυτήν. Με τις νέες δυσκολίες που αυτή προβάλει για τους αγώνες των εργαζομένων, αλλά και τις νέες απελευθερωτικές δυνατότητες που αυτή εμπεριέχει για την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους.

Χωρίς να κλείσουμε τον μεταβατικό χαρακτήρα της προσπάθειάς μας

Μπροστά στην Πανελλαδική Συνέλευση για τη δημιουργία Πανελλαδικής Ανεξάρτητης Ταξικής Εργατικής Κίνησης

 Αθήνα 17/12/05

Μετά το πρώτο κείμενο των οκτώ συνδικαλιστών, την 1/2/05, προχωρούμε σήμερα προς την πρώτη πανελλαδική συνέλευση-συζήτηση στις 17/12/05, για τη δημιουργία μιας Ανεξάρτητης Ταξικής Εργατικής Κίνησης, με τη φιλοδοξία αυτή να έχει πανελλαδική οργάνωση, απεύθυνση και δράση.

Τα βήματα που διανύσαμε μέσα σε αυτούς τους μήνες, δεν πρέπει ασφαλώς να υποτιμηθούν, εάν λάβει κανείς υπ όψιν του τις δυσκολίες της εποχής που ζούμε, αλλά και τις συνήθειες και προκαταλήψεις με τις οποίες αντιμετωπίζονται ενέργειες σαν αυτή. Που στοχεύουν στην βασανιστική και επίμονη προσπάθεια που αυτή απαιτεί, για την συγκρότηση στη βάση της ενότητας των φυσικών προσώπων, μιας νέας εργατικής – συνδικαλιστικής ενοποίησης, για την δημιουργία και έκφραση μίας πανελλαδικής ταξικής εργατικής ενότητας, αντίστοιχης και ανάλογης των αναγκών της εποχής μας.

Η προσπάθεια αναγέννησης και ανασυγκρότησης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι μονόδρομος

1/2/2005 

Είναι κοινή διαπίστωση όλων μας, πως τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια αντιμετωπίζουμε μια συνεχή φθίνουσα πορεία του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Οι μεγάλοι και συντονισμένοι αγώνες της δεκαετίας του ‘70 και του ‘80 του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, σήμερα σπάνια εμφανίζονται με το εύρος την ένταση και τη μαζικότητα της τότε περιόδου. Ενώ η εποχή μας παρουσιάζει διαρκώς και πιο αυξημένες παραγωγικές δυνατότητες, διαρκώς και πιο μεγάλο παραγωγικό αποτέλεσμα (πλούτο) και η απόσταση από αυτόν γίνεται ακόμα πιο μεγάλη για τους παραγωγούς δημιουργούς του, το διεκδικητικό κίνημα των εργαζομένων υφίσταται μια ορατή κάμψη.

Η προσπάθεια αναγέννησης και ανασυγκρότησης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι μονόδρομος-1

7/7/2004 

Είναι κοινή διαπίστωση όλων μας, πως τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια αντιμετωπίζουμε μια συνεχή φθίνουσα πορεία του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.Οι μεγάλοι και συντονισμένοι αγώνες της δεκαετίας του 70 και του 80 τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα , σήμερα σπάνια εμφανίζονται με το εύρος την ένταση και την μαζικότητα της τότε περιόδου.Ενώ η εποχή μας παρουσιάζει διαρκώς και  πιο αυξημένες παραγωγικές δυνατότητες, διαρκώς και πιο μεγάλο παραγωγικό αποτέλεσμα(πλούτο) και η απόσταση από αυτόν γίνεται ακόμα πιο μεγάλη για τους παραγωγούς δημιουργούς του, το διεκδικητικό κίνημα των εργαζομένων υφίσταται μια ορατή κάμψη.